วันนี้ วันพ่อ
พ่อเอาลูกไปหาพ่อของพ่อ
ไปหาปู่ค่ะ ปะป๊าพาเปียโนไปหาปู่ที่กรุงเทพฯ
ส่วนน้องแซกอยู่กับแม่
ยังไม่ซนแต่ดื้อนิด ๆ


ห่างกันทั้งวันไม่เป็นไร เหมือนเปียโนไปโรงเรียน
แต่ฟ้ายิ่งมืดยิ่งคิดถึงลูก แม่คิดถึงเปียโน
คิดถึงเหลือเกิน
เมื่อตะกี้ได้คุยกันทั้งทาง msn กะโทรศัพท์
ยิ่งเห็นหน้าผ่านจอคอมฯ ยิ่งคิดถึง
ยิ่งได้ยินเสียงแจ๋ว ๆ ผ่านโทรศัพท์ก็ยิ่งคิดถึงอีก
ไม่รู้คืนนี้แม่จะนอนหลับมั้ย
เมื่อไม่มีเท้าน้อย ๆ มาคอยถีบคอยยัน
คืนนี้แม่จะไม่ได้ยินเสียงเด็ก สลึมสลือถามว่า "ผ้าหนูอยู่ไหน"
เฮ้อ ๆๆ คิดแล้วก็หงอย ๆ

เมื่อวาน ที่โรงเรียนจัดงานวันพ่อ
แต่เปียโนไม่ได้เป็นตัวแทน
คุณครูบอกว่า จะมาหรือไม่มาก็ได้
อีกอย่างปะป๊าก็ต้องทำงาน เราก็เลยไม่ได้ไปร่วมงาน
พอใคร ๆ ถามว่า
"วันนี้ทำไมเปียโนไม่ไปโรงเรียน"
จะได้คำตอบว่า
"เปโนไม่มีพ่อ"
.....
"เปโนมีแต่ปะป๊าไม่ต้องไป"
ใช่สิ ไม่ใช่วันปะป๊านี่เนอะ

บันทึกวันพ่อโดยแม่