เรื่องเล่าวันที่ไป"สำเพ็ง"
แม่ติดมาหลายวันเลยเนอะ ว่าจะเล่าก็ไม่ได้เล่าซะที
เรื่องสนุก ๆ ก็มี
เรื่องไม่สนุกก็มี ที่แม่อยากจะเล่าก็จะเป็นเรื่องกิริยาไม่น่ารักของเปียโนนั่นแหละ
จำได้ใช่มั้ยลูก???
ตอนที่เรานั่งกินก๋วยเตี๋ยวกัน แล้วมียายคนนึงมาเดินขายมาลัย
แม่ไม่ซื้อ แม่เปิ้ลก็ไม่ซื้อ เพราะเราไม่อยากได้
เราก็บอกยายไป ว่าไม่เอาหรอก
เมื่อยายไม่ไปซะที
เปียโนตะคอกใส่ยายเฉยเลย "อะไรกันเนี่ย"
เสียงดังมาก..ไม่น่ารักเลย
ยายหน้าจ๋อยเลย
แม่ก็จ๋อย สงสารยายเค้า อายด้วย
เค้าจะว่าเอาได้ว่า แม่ไม่สอน หุหุ
เปียโนเลยได้ฟังแม่บ่นก่อนกินก๋วยเตี๋ยวเลย
จำไว้นะคะแบบนี้ไม่น่ารัก
อิ่มสองต่อเลย หุหุ
...................................
มาอ่านเรื่องของเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาดีกว่าเนอะ
อีกวันที่เรารอคอย..
"มีทติ้งชาว maama gang" อีกปีแล้วลูก..แน่นเหนียว หนึบกันดีจัง
มิตรภาพของเรา...
แต่คราวนี้มาน้อยครัวนะ..คิดถึงจังสำหรับคนที่ไม่ได้มา
โดยปกติ บ้านต่างจังหวัดอย่างเรา ๆ จะไปถึงก่อนคนกรุงเสมอ
แต่คราวนี้ผิดพลาดทางเทคนิค บ้านเราถึงหลังสุดเลยลูก
นัดประมาณ เที่ยง เราถึง บ่ายสอง ฮ่า ๆๆ หลงกันซะนี่
นาน ๆ เข้ากรุงทีนี่เนอะ เมื่อออกนอกเส้นทางที่เคยไปเมื่อไหร่
ก็หลงเมื่อนั้น "เป็นเรื่องปกติ" ของบ้านเราจริง ๆ
เปียโนบ่นตลอดเลยว่า "ปะป๊าโกหก บอกว่าจะพาไปบ้านพี่ป่านไม่ถึงซะที"
"ไหนล่ะบ้านพี่ป่าน ปะป๊าโกหกหนูใช่มะ"
งานนี้ มีเครียด หุหุ
ไปถึงเปียโนไม่รอช้า บ่ายสองแล้วยังได้กินข้าวเที่ยง
เลยนั่งกินอย่างเดียวไม่สนใจเล่น ไม่สนใจใคร
ส่วนน้องแซกเข้างานได้ก็มีคนอุ้มให้แม่ได้นั่งหม่ำอิอิ
อาหารน่ากินทั้งนั้น
แต่ว่า กินได้นิดหน่อยเองวันนี้
"ใจมันอิ่ม ท้องมันก็เลยอิ่ม"
ห่วงคุยกะบรรดาพี่ป้าน้าอา ซะมากกว่าน่ะ
เมื่อท้องอิ่มเปียโนก็พร้อมลุยกะเพื่อน ๆ ได้



งานนี้แม่ ๆ ขอโชว์ด้วยนะลูก ภาพล่างจากซ้ายค่ะ ป้าเป้า ป้าต่าย คุณแม่ ป้าทรัพย์ น้าม่วย ป้านิ้ง
เย็นหน่อยก็ย้ายขบวนกันไป"สวนรถไฟ"
เด็ก ๆ ได้วิ่งเล่น ได้ปั่นจักรยานกันสนุก



(ดูสิ ตั้งวันที่ผิดอีกแล้ว ^^)
เจอกันเมื่อไหร่ก็ชื่นมื่น สนุกสนานเฮฮาทุกที ทั้งแม่ทั้งลูก
รวมถึงบรรดาพ่อ ๆ ด้วย(หรือเปล่าไม่รู้)
ณ วันนี้ เด็ก ๆ โตกันแล้วพูดจารู้เรื่องมากขึ้น เล่นกัน
เข้ากันได้ง่ายมากขึ้น แต่ก็เล่นผาดโผนขึ้นกว่าแต่ก่อน
แน่นอน เหนื่อยกว่าเมื่อก่อน แต่ก็แค่นิดหน่อย ^^
เพราะจะเป็นบรรดาพ่อ ซะมากกว่าที่คอยวิ่งตามพวกหนู
เพราะแม่วิ่งกันไม่ไหว ฮ่า ๆๆ
(คิดว่าหนักอะไร...???)
แม่ก็ถ่ายรูปกันไป เม้าส์กันไป กินกันไปเพื่อไม่ให้ว่าง
ใช้เวลากันคุ้มค่าจริงๆ นะวันนี้
อยู่กันจนมืด ยังไม่มีทีท่าว่าอยากจะกลับกันสักคน
โดยเฉพาะเด็ก ๆ
ไว้คราวหน้านัดกันแบบไปค้างคืนกันไปเลยคงดี^^

ต้องขอบคุณสำหรับสายไหมของวันนี้
ทำให้เช้าวันจันทร์ไม่มีเสียงเด็กโยเย
รีบตื่นเพราะจะกินสายไหมที่เก็บไว้จากตอนเย็น
เมื่อตื่นเช้าเราก็ไม่ต้องรีบเร่ง
^^
บันทึกวันแห่งความสุข(อีกวัน) โดย แม่
ปล.ไว้ค่อยมาแปะรูปเพิ่มจ้ะ